Συγκρίνουμε: Suzuki Ignis VS Volkswagen Ε-UP!

Αναμφίβολα το μέλλον της αυτοκίνησης θα έχει πολύ ηλεκτρικό ρεύμα. θα είναι ένας τελείως νέος κόσμος απέναντί στον οποίο η συμβατική τεχνολογία έχει (Ακόμα) να αντιτάξει κάποια επιχειρήματα. με δυο εκπροσώπους των δυο κόσμων το ψάχνουμε και ξεχωρίζουμε τα προσχήματα από την ουσία.

ΚΩΣΤΑΣ ΜΠΟΪΔΑΝΗΣ, ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: ΧΡΗΣΤΟΣ ΚΑΡΑΓΙΩΡΓΑΚΗΣ

Βάζεις το αυτοκίνητο στην πρίζα και φορτίζει για να σε πάει στη δουλειά σου την άλλη μέρα και το απόγευμα να γυρίσεις σπίτι. Aντε να σταματήσεις και για έναν καφέ στη διαδρομή – ή λίγο έξω από αυτή. Σε λιγότερο από μία δεκαετία, ένα αντίστοιχο θα σε πηγαίνει και πιο μακριά αν θέλεις και τότε θα έχουμε πολλά περισσότερα να πούμε. Αλλά είμαστε στο σήμερα και στην πραγματικότητα του e-Up!,

Ο οδηγός του οποίου περισσότερο από τη -σχετικά- περιορισμένη αυτονομία έχει να ανησυχεί για το μήκος της μπαλαντέζας που κουβαλάει προκειμένου να φορτίσει ακόμα κι όταν η πρίζα στον τοίχο είναι μακριά.Στην άλλη πλευρά βρίσκεται, ως υπέρμαχος της παραδοσιακής λογικής, το Suzuki Ignis. Αυτό το θαύμα του packaging που καταφέρνει και δίνει στους επιβάτες του χώρο για τα γόνατα και τα κεφάλια που θα ζήλευαν αρκετά μικρομεσαία αυτοκίνητα. Ο κινητήρας του, στην περίπτωσή μας, είναι ο 1.200άρης με τους 90 ίππους. Ήπιος σε λειτουργικά χαρακτηριστικά, εξαιρετικά οικονομικός όταν δεν τον πιέζεις και γενικά ένα πολύ καλό δείγμα που μπορεί να παίξει τον ρόλο του εκπροσώπου για το «σινάφι» των βενζινοκινητήρων σε αυτή τη συγκριτική δοκιμή, η οποία δεν αφορά μόνο τα συγκεκριμένα αυτοκίνητα, αλλά, όπως είπαμε, τους δύο κόσμους που εκπροσωπούν.

Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.
Όταν έχεις ξεκαθαρίσει τι χρήση θέλεις να κάνεις στο αυτοκίνητο που ψάχνεις να αγοράσεις, έχεις μια στέρεη βάση για να προχωρήσεις στην αναζήτησή σου. Τα δύο αυτοκίνητα που έχουμε δεν είναι άμεσα συγκρίσιμα, αλλά μας δίνουν έναν κοινό παρονομαστή: τη φιλοαστική τους τοποθέτηση. Μικρά σε διαστάσεις για να χωρούν και να ελίσσονται παντού, οικονομικά στη χρήση και ευρύχωρα -τηρουμένων των αναλογιών- για τους επιβάτες τους. Ούτως ή άλλως, δεν είναι για ταξίδια και εκδρομές, αν και πρέπει να πούμε ότι μέχρι να κάνει τα βήματα προόδου η τεχνολογία για να έχει το ηλεκτρικό Up! την ανάλογη αυτονομία, το οχυρό αυτό πέφτει στα χέρια του Ignis και των ομοίων του ουσιαστικά χωρίς μάχη.Πάμε, λοιπόν, στα πιο χρηστικά. Η καθημερινότητα με οποιοδήποτε από τα δύο αυτοκίνητα είναι αρκετά αγχολυτική. Με τους όρους της καθημερινής τρέλας στο κέντρο της πρωτεύουσας, αμφότερα κάνουν τη ζωή πολύ εύκολη για τους οδηγούς και τους επιβάτες τους. Ήσυχα και πολιτισμένα, με καλή ποιότητα συναρμολόγησης και υλικών (λίγο καλύτερα τα δεύτερα στο e-Up!), προσφέρουν όλο τον απαραίτητο εξοπλισμό και τις ανέσεις που θα μπορούσε να ζητήσει κάποιος που στέκεται καθηλωμένος στην Κηφισίας για πάνω από μία ώρα. Αποδοτικός κλιματισμός, καλό ηχοσύστημα και Bluetooth σύνδεση για να μιλάς σε ανοιχτή ακρόαση και να μην κρατάς το κινητό στο αυτί σου απασχολώντας το ένα χέρι. Όχι ότι έχει και πολλή σημασία στην κίνηση βέβαια, αλλά ο νόμος είναι νόμος.

Τα μικρά ρολάρουν και το καθένα δείχνει την προ-έλευσή του και τιμά τις παραδόσεις τής εκάστοτε εταιρείας: το Suzuki με το πίσω μέρος που, εκτός από αμφιλεγόμενο, έχει και μία κάκιστη ανάρτηση το VW που με την ποιοτική του κύλιση σε κάνει να ξεχνάς την αναισθησία του ηλεκτρισμού σε όλα τα επίπεδα. Υπερβολές; Μπα… Πέφτεις σε λακκούβα με το Ignis και ενώ το μπροστινό μέρος χειρίζεται τη δυσκολία με αξιοπρέπεια, το πίσω αναπηδά τόσο πολύ που αυτομάτως σκέφτεσαι τους επιβαίνοντες στο πίσω κάθισμα και τη δοκιμασία των χαμηλότερων σπονδύλων τους. Να το αναλύσω ελαφρώς; Δεν θα σας κουράσω.
Πάμε:
α) μικρή διαδρομή στην ανάρτηση και αρκετά σφιχτά ελατήρια που κάνουν το rebound απότομο,
β) μονοκόμματος άξονας με μικρό μετατρόχιο που μεταφέρει χωρίς φίλτρο την… ταραχή της μιας μεριάς στην άλλη (για να μην παραπονιέται).
Η λειτουργία της συγκεκριμένης διάταξης είναι παράδεισος για τους καλοστρωμένους δρόμους, κόλαση όμως στην ελληνική αστική πραγματικότητα που είναι διάσπαρτη με κακοτεχνίες, φρεάτια που χάσκουν, λακκούβες, σιδηροδρομικές γραμμές και κάθε λογής εργολαβική ανευθυνότητα. Αυτό όμως θα απασχολήσει τον οδηγό του Ignis όταν θα θελήσει να κάνει πολλά και μαζεμένα χιλιόμετρα, όταν δηλαδή βγει από τα όρια της πόλης, οπότε και η ταλαιπωρία από την ανάρτηση θα είναι αθροιστική.

Βάζουμε, λοιπόν, έναν αστερίσκο και συνεχίζουμε αφού ο στόχος είναι οι αστικές μετακινήσεις και το «εκτός» υπό τη μορφή μικρού ή μεγάλου ταξιδιού παίζει ελάχιστα. Ο μέσος όρος, λοιπόν, χαμηλώνει για το Suzuki, τη στιγμή που το VW από το μέλλον δείχνει να είναι από άλλο ανέκδοτο. Ποιότητα κύλισης από μεγαλύτερη κατηγορία, με αίσθηση στην πίεση ότι δεν υπάρχει αντιστρεπτική δοκός εξ ου και οι αυξημένες κλίσεις, οι οποίες όμως δεν ενοχλούν. Είπαμε, μέσα στην πόλη είμαστε, με το e-Up! να μην μπορεί παραέξω. Διότι, αν θέλετε να το εξαντλήσουμε, το Ignis μπορεί. Δεν έχει περιορισμό ανάλογο με αυτόν του e-Up!, αφού η αυτονομία του συνδυασμού ρεζερβουάρ και χαμηλής κατανάλωσης δίνει αέρα για πολλά παραπάνω χιλιόμετρα. Έστω και με τους συμβιβασμούς στην άνεση για τους οποίους μιλήσαμε νωρίτερα. Οικονομοτεχνικά μιλώντας, το Ignis είναι εξαιρετικά ολιγαρκές για βενζινοκίνητο.

Η οικονομία όμως στην αστική μετακίνηση που προσφέρει το e-Up! είναι από άλλον πλανήτη. Με το γέμισμα των μπαταριών του να κοστίζει κάτι παραπάνω από 3 ευρώ (3,33 ευρώ για την ακρίβεια), τα 100 χιλιόμετρα της απόστασης γίνονται υπόθεση 2,76 ευρώ, που αντιστοιχεί σε 15,5 kWh με βαρύ πόδι. Και αυτό δεν μπορεί να συγκριθεί με κανένα άλλο τετράτροχο μέσο μετακίνησης. Σχεδόν ούτε και με τα μέσα μαζικής μεταφοράς.

Με αυτά τα κριτήρια οδηγούμαστε στο συμπέρασμα ότι η ηλεκτροκίνηση είναι το μέλλον. Σε λίγα χρόνια από τώρα αυτοκίνητα με το μέγεθος του Up! θα μπορούν να καλύπτουν μεγάλες αποστάσεις, έχοντας τη διπλάσια (και βάλε) αυτονομία. Με τον τρόπο αυτό θα καλύπτουν πολύ περισσότερες ανάγκες και ως εκ τούτου η επιλογή τους θα είναι πιο εύκολη, καθώς θα διατηρούν το κόστος των μετακινήσεων σε ιδιαίτερα χαμηλά επίπεδα. Για να συμβεί αυτό, βέβαια, είναι προϋπόθεση να μειωθεί το κατασκευαστικό κόστος για τα αμι-γώς ηλεκτρικά αυτοκίνητα. Αυτή τη στιγμή είναι πραγματικά εκτός κάδρου – ειδικά αν το προσεγγίσει κανείς χωρίς την όντως αξιόλογη προωθητική ενέργεια της ελληνικής αντιπροσωπείας σε συνεργασία με την Protergia.

Μέχρι τότε, όμως, όσα κι αν είναι τα αρνητικά σε ένα μικρό αυτοκίνητο όπως το Ignis, με όλα όσα του καταλογίσαμε παραπάνω, θα είναι η λογική επιλογή με βάση την ανεξαρτησία που σου προσφέρει. Αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία, δεδομένου ότι η φθηνότερη τιμή του δεν είναι κριτήριο. Θα μπορούσε στη θέση του 1.2 GLX να έχουμε την τετρακίνητη έκδοση του μοντέλου που κο-στίζει 16.730 ευρώ – για να ψαλιδίσουμε λίγο την απόσταση από το μοντέλο της VW. Η διαφορά βέβαια παραμένει μεγάλη υπέρ του Ignis, αλλά, όπως είπαμε κατ’ επανάληψη, δεν είναι αυτό το θέμα. Για να σας το κάνω πενηνταράκια, και ίδια τιμή να είχαν σήμερα τα δύο μοντέλα, πάλι το Ignis θα ήταν η επιλογή μου. Και αυτό διότι αυτοκίνητο σημαίνει ανεξαρτησία και μέχρι τα ηλεκτρικά να αποκτήσουν την αυτονομία που θα τα κάνει να θεωρούνται «μέσα απόδρασης», πάντα θα έρχονται δεύτερα στις επιλογές  και όχι μόνο στις δικές μου.

Suzuki Ignis 1.2 GLX Tech:
Κινητήρας: 1.242 cc, i4
90 Ps @ 6.000 rPm
12.2 kgm @ 4.400 rPm
Κιβώτιο: Χειροκίνητο 5 σχέσεων
Μετάδοση: στους εμπρός τροχούς
0-100 km/h: 12,2 ”, 130 km/h
Μέση Κατανάλωση: 4,6 lt/100 km
CO2: 104 g/km
Διαστάσεις (Μ/Π/Y): 3,700 x 1,690 x 1.595 mm
Μεταξόνιο: 2.435 mm
Βάρος: 870 kg
Tιμή: € 15.930

Volkswagen E-UP Tech:
Κινητήρας: ( Ηλεκτρικός) 60 Kw
82 Ps
21,4 kgm
Κιβώτιο: Μίας σχέσης
Μετάδοση: στους εμπρός τροχούς
0-100 km/h: 12,4 ”, 170 km/h
Μέση Κατανάλωση: 11,7 KW/h
CO2: 0 g/km
Διαστάσεις (Μ/Π/Y): 3.600 x 1.645 x 1.504 mm
Μεταξόνιο: 2.417 mm
Βάρος: 1.214 kg
Tιμή: € 28.500

Πηγή: newsauto.gr

Μπορεί επίσης να σας αρέσει

Αφήστε μια απάντηση

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί.

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.